Passion ในการถ่ายรูปมันหายไป ทำไม ?

11:32 PM

ผมคิดทบทวนมาระยะนึงแล้วว่าทำไมผมถึงเกิดอาการไม่อยากถ่ายรูป หยิบกล้องนะ ถ่ายนะ แต่บางทีก็รู้สึกมันไม่สนุกเหมือนแต่ก่อนแล้ว จากเด็กที่อยากเรียนรู้การถ่ายรูปทุกแนวทุกสไตล์ กล้องตัวแรกคือ Em10 เดือนแรก shutter ล่อไป 6000 กว่าและขึ้น 2 หมื่นใน 3เดือน แต่เวลาผ่านไป 3 ปี ผมเริ่มรู้สึกว่ามันไม่สนุกอีกต่อไป

ดอยผ้าห่มปก


ความรู้สึกที่ต่างออกไป

เมื่อก่อนเวลาที่ผมไปเยือนที่ไหน ผมจะต้องขอเก็บภาพก่อนเสมอ ไม่ว่าจะเป็นสถานที่เที่ยวต่างๆ หลังจากได้จังหวะวางข้าวของเดินรอบนึงก่อนเลย อย่างน้อยได้แนว documentary เอาไว้รีวงรีวิวก่อนล่ะ แล้วค่อยๆยิงช๊อตที่เราใส่ใจลงไปอีกที ภาพที่ได้ส่วนตัวผมเรียกได้ว่าประทับใจในเวลานั้นเลยทีเดียว แสงที่พอดี กับการจัดวางคอมโพสต่างๆละเอียดและตั้งใจ มันคุ้มมากกับการลั่นชัทเตอร์ในแต่ละครั้ง

แต่เดี๋ยวนี้หรอ ยกถ่ายแชะๆละจบไปจนบางทีก็คิดว่าเห้ยถ้าจะถ่ายแค่นี้มือถือก็ได้มั้งเปิด vsco ขึ้นมาโหมดกล้อง ถ่าย/แต่ง/อัพ ได้ทันทีเลยภาพก็ออกแนวคล้ายๆกันเพราะไม่ได้ละเอียดละออเหมือนเมื่อก่อน และเอาจริงๆหลายภาพที่ผมถ่ายเองผมยังไม่รู้สึกว่ามันต่างกันตรงไหนเลย 

สาเหตุล่ะ ?

เนื่องจากผมไม่เก่ง Photoshop ไม่มีจินตนาการในการคิดก่อนถ่ายเลย เห็นหลายๆคนใน Youtube สอนว่าเราต้องมองให้ออกก่อนว่า output เราจะเป็นแบบไหนแล้วถึงจะตั้งค่ากล้อง เก็บแสง จัดคอมโพสอะไรยังไงก็ว่าไปอะไรแบบนั้นผมทำไม่เป็น ผมเลยย้อนกลับไปดูการถ่ายภาพของผมเองนั่นพบว่า

พื้นฐานในการถ่ายรูปของผมคือ " ถ่ายให้เหมือนกับที่ตาเห็น " แต่ภาพที่ออกมาหลายๆภาพมันออกแนวดูดีมากเกินกว่าสภาพในปัจจุบันที่มันเป็นอยู่ สิ่งนี้ที่หลายๆคนเรียกว่า "สวยจัง" อะไรอย่างนั้น บางทีผมก็ปลิ้มผลงานตัวเองนะ เห้ยสวยว่ะ ชอบว่ะ และแชร์ออกไป feedback ก็โอเคทุกอย่างมันดูดีไปหมด 

แต่ ..... ผลที่ตามมาคือ "ความคาดหวัง" ครับ ใครที่กำลังติดตามผม หรือเพจของผมอยู่นั้น นิดนึงมันจะเกิดความคาดหวังขึ้นมาว่า เมื่อฉันไปสถานที่แห่งนั้น หรือร้านนั้น สิ่งที่ฉันจะต้องได้รับ มันต้อง"สวย" เหมือนภาพที่ได้เห็นมาอย่างแน่นอน นี่พูดเหมือนหลงตัวเอง เอาจริงๆผมก็ตามจากแหล่งข้อมูลอื่นเหมือนกันแหละครับ ว่าจะไปที่นั่นที่นี่ แล้วถ่ายทอดออกมาในสายตาของผมเอง 

อะ...ต่อเรื่องความคาดหวัง เมื่อสิ่งที่ทุกคนอยากเจอแล้วไม่ได้เจอ หรือ สิ่งนั้นไม่ดีเท่าที่เห็นมา มันจะเกิดความผิดหวังขึ้นครับ เคยได้ยินมั้ยครับ กับคำว่า "ไม่เห็นเหมือนในรูปเลย" คำนี้ในฐานะผู้ถ่ายมันฟังแล้วรู้สึกแปลกๆตรงหน้าอก

แล้วมันดีหรือไม่ดีล่ะ ? (มันเกิดคำถามอยู่ข้างใน อาจเป็นเพราะฉันนั้นทำไม่ถูก intro ซิลลี่ฟูล...)
ภาพเราสวยใช่มั้ย ? แล้วมันดีรึเปล่ากับการที่เราสื่อออกไปว่ามันสวย แต่เอาเข้าจริงๆมันไม่ได้สวยขนาดนั้นไง แล้วยังไง เราควรสื่อออกไปดีรึเปล่าว่ามันสวยหรือไม่สวย เอ๊างงตัวเอง 

ความคิดวนกลับมาที่เดิม

Base on ความคิดที่ว่า "ถ่ายให้เหมือนกับที่ตาเห็น" ให้เป็นปัจจุบันที่สุด มันก็เลยมี effect ของการใช้ชีวิตประจำวันเกี่ยวกับกล้องต่างไปจากเดิม จากที่ห้อยเสมือนอวัยวะหนึ่งของร่างกาย ตอนนี้รู้สึกไม่อยากจับ มันหนัก มันเกะกะ มันนู้นนี่นั่นเงื่อนไขเต็มไปหมด เพราะในหัวของผมมันคิดว่า เห้ยมือถือก็พอมันก็เลยกลายเป็นอาการนี้ ถ่ายๆแล้วจบ จะอัพไม่อัพว่าอีกที และไม่ค่อยสนใจ feedback ที่กลับมาด้วยว่ามันจะสวยหรือไม่สวย คนอื่นจะชอบหรือไม่ชอบ ผมแค่อยากเก็บภาพในส่วนของที่มันเป็นจริงๆ แค่นั้นเองครับ

You Might Also Like

0 comments

instagram

ผ ล ง า น

ผ ล ง า น
ติดตามผมได้ที่ Flickr เลยครับ