กินเหลือ กินหมด อันไหนถือว่าเป็นมารยาทที่ดีกันแน่ ?

11:14 PM

ร้านอาหารตามสั่งใกล้คอนโดนที่ถนนนิมมานเหมินทร์

เนื่องจากวันนี้ผมได้ไปทานข้าวที่ร้านอาหารตามสั่งข้างคอนโด ร้านนี้เป็นร้านประจำของผมครับ เรียกได้ว่าเป็นร้านข้าวที่คุ้มที่สุดในโซนนิมมานเลยก็ว่าได้ ชื่อที่เรียกติดปากสำหรับผมจะเรียกร้านนี้ว่า "ร้านป้า" 

เพราะไม่รู้จะเรียกว่าอะไรนั่นแหละครับเจ้าของเป็นหญิงสาวมีอายุหน่อยๆอารมณ์ดี มีลูกจ้าง 3 คน และป้าคู่หูอีก 1 คน เป็นร้านอาหารตามสั่งที่สนิทกับลูกค้ามากจริงๆ ฝรั่ง จีน ญี่ปุ่น ที่อยู่เชียงใหม่ในระยะนึงแล้วชอบมาทานร้านนี้ครับ ถูก สะอาด อร่อย 

ด้วยความเป็นกันเองของป้าทั้งสอง เวลาเดินเข้าร้านเนี่ยจะมีการทักทาย ยิ้มแย้ม ตามปกติแต่พอเราเป็นลูกค้าประจำเมื่อไหร่แล้วล่ะก็จะมีการทายเมนูที่เราจะกินครับ มีอยู่ช่วงนึงผมกินสุกี้น้ำกับผัดบล็อคเคอรี่ไก่ไข่ดาวเสมอ คือกินทุกวัน เป็นประจำ พอเดินเข้าร้านปุ๊บป้าทายก่อนเลย สุกี้น้ำใช่มั้ย ? แหม่ะทายมาซะแบบนี้วันไหนไม่รู้จะกินอะไรก็เออออไปกะแกแหละครับง่ายดี ส่วนราคาเนี่ยจำง่ายเลยถ้าเป็นอาหารตามสั่งจานเดียว ไม่ได้สั่งพิศดารอะไรมากก็จะมี 2 ราคาคือราคาปกติ 40 บาท ถ้าใส่ไข่ 45 บาท 

และก็มาถึงสิ่งที่เป็นเรื่อง

เล่ามาซะยาวเลยเก็บค่าโฆษณาร้านป้าดีมั้ยเนี่ย ฮ่าๆ แต่อร่อยจริงๆครับ คือวันนี้เนี่ยผมสั่งปลาผัดพริกเผาราดข้าว บอกเลยว่าเป็นอะไรที่เยี่ยมมาก ปลานุ่ม ปรุงสุกร้อนๆ น้ำพริกเผาหอมๆติดหวานหน่อยๆ มันกำลังจะกลายเป็นเมนูใหม่ของผมละครับ


และหลังจากทานเสร็จเรียบร้อยแล้วผมก็เดินออกไปหน้าร้านและสั่งเก็บเงินครับ น้องพนักงานมองไปที่จานแล้วทำหน้างงๆครับ คิดเงินไม่ถูกว่าผมสั่งอะไรไป ผมก็เลยบอกไปว่าไม่มีไข่ 40 บาทถูกต้องไหมครับ เสียงจากป้าก็มาเลย "พี่เค้ามากี่ทีแล้ว ทำไมไม่จำเลยว่าพี่เค้าสั่งอะไร" และน้องก็สวนอย่างเร็วเลยครับ "พี่เค้ากินเกลี้ยงจานแบบไม่ต้องล้างซะขนาดนั้น หนูจะรู้มั้ยว่าพี่เค้าสั่งอะไร" อืมมม ผมก็ได้แต่หัวเราะหึๆ จ่ายเงินแล้วก็เดินออกมา

จากนั้นก็มาคิดต่อครับว่า เห้ย การที่เรากินหมดจานแบบเกลี้ยงเลยเนี่ย ตกลงว่ามันเป็นเรื่องดีหรือเรื่องที่ไม่ดีกันแน่ ตอนเด็กๆสมัยนู้นนนน ชอบกินข้าวไม่หมดจานครับเพราะต้องเหลือให้เราไปเกลี่ยๆกองๆไว้แล้วรวบช้อน ผู้ใหญ่ก็จะชมครับว่าเป็นเด็กที่มีมารยาท ที่บ้านสอนมาดีนู้นนี่นั่น มันก็เลยติดที่จะต้องเหลือไว้หน่อยนึง เพื่อเป็นมารยาท 

ความเชื่อผิดๆ

ที่ผมชอบกินเหลือไว้เป็นมารยาท ความคิดผมก็เปลี่ยนไปครับในช่วงมัธยมปลาย คือผมได้คุยกับป้าที่เก็บจานในโรงอาหาร แกบ่นๆเกี่ยวกับอาหารเหลือนี่แหละ ไม่รู้จะเหลือไว้ทำไม รู้มั้ยว่าต้องเสียทรัพยากรมากเท่าไหร่ จะทิ้งๆขว้างๆแบบนี้คงจะเจริญล่ะประเทศ แกก็บ่นไปเก็บไป ผมก็กำลังกินอยู่ครับ พอป้ามาใกล้ๆด้วยความที่ไม่อยากจะโดนป้าบ่นก็เลยกินซะเกลี้ยงเลย จานขาววับสะอาดใส ป้าเอ่ยปากชมครับ ถ้ากินได้อย่างผม ป้าว่าประเทศเราจะน่าอยู่ขึ้นเยอะเลยนะ ผมก็เลยถามว่าทำไม ป้าก็พูดถึงเรื่องการประหยัดนู้นนี่นั่น จากนั้นก็บอกว่ากว่าจะมาเป็นอาหารจานนึงเนี่ยแม่ครัวจะต้องลงมือเลือกวัตถุดิบ ลงมือปรุงอาหาร ด้วยความยากลำบาก ถ้าเป็นไปได้กินให้หมดนั่นแหละ แม่ครัวจะดีใจมากๆ ไม่เหลือเลยยิ่งดี 

จากวันนั้นผมก็เห็นด้วยครับว่าการกินอาหารให้หมดเนี่ยมันเป็นการให้เกียรติคนทำอาหารมากกว่า เพราะถ้าเราทำอาหารให้คนอื่นกิน แล้วเค้ากินซะหมดเกลี้ยงเลยมันคงเป็นอะไรที่ภูมิใจมากๆครับ แต่ก็อย่าลืมฮะว่ามันมี 2 ประเด็นคือ ไม่รสชาติอร่อย ก็หิว อย่ามโนไปเองครับ 5 5 5 

และผมติดการกินอาหารให้หมดทั้งจานมาเรื่อยๆ เวลาใครทำอะไรให้ทาน ถ้ามันไม่แย่จริงๆผมก็จะทานให้หมดครับ คนทำก็จะยิ้มดีใจครับ ยกตัวอย่างก็คุณแม่ของผมนี่แหละครับ ไม่ต้องพูดเลยว่าอะไรอร่อยไม่อร่อย ถ้าอร่อยคือหมดเกลี้ยง ถ้าไม่อร่อยก็จะมีการบ่นให้ทราบเลยครับว่ารสชาติมั้นเป็นแบบนั้นแบบนี้ ก็ปรับปรุงกันไปครับ

สรุปคือกินให้หมดดีกว่า

ใครจะว่ายังไงผมไม่รู้นะครับแต่สำหรับผมการกินเหลือคือ เห้ยมันไม่โอเค ไม่อร่อย กินไม่ได้ ก็เลยเหลือไว้ แต่ถ้าอร่อยเนี่ยมันจะต้องหมดจริงมั้ยครับ :) และที่คิดได้อีกแบบนึงก็คือ อิ่มครับมันก็เลยเหลือ แต่จริงๆนะเป็นไปได้ถ้าหมดได้ก็หมดเถอะครับ คนทำจะได้ดีใจ มีกำลังใจทำอาหารอร่อยๆให้ทานกันสืบไป.........

** ความคิดเห็นส่วนตัวล้วนๆครับ **

You Might Also Like

0 comments

instagram

ผ ล ง า น

ผ ล ง า น
ติดตามผมได้ที่ Flickr เลยครับ