ฉันมาปาย

5:36 PM

เป็นอีกครั้งที่ได้มาเที่ยวที่ปาย บรรยากาศเป็นอะไรที่ชิลสุดๆ คือมันสบายๆ ไม่เร่งรีบ ไม่อยากทำอะไรเลย อยากนอนทั้งวัน พักผ่อน พักกาย พักใจ ผมก็ไม่รู้ว่าผมจะพักทำไมเหมือนกันนะครับ งานที่ทำอยู่ก็ไม่ได้เหนื่อยหรือผมจะขยันทำมันจนร่างกายเหนื่อยล้าสักเท่าไหร่ ช่วงนี้ความขี้เกียจเข้าครอบงำ

มันรู้สึกว่าไม่อยากทำอะไรเลย อยากอยู่นิ่งๆนานๆ ...... ผมใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยมาเดือนกว่าๆแล้วงานก็ไม่ได้จับ รู้สึกแย่กับตัวเองมากๆ คำถามเกิดขึ้นในหัวตลอดเวลาว่าถ้าวันนึง app ที่ผมทำอยู่เนี่ยตลาดมันวายแล้วผมจะทำอะไรต่อไป ผมจะมีชีวิตอยู่อย่างไร อะไรพวกนี้ผมคิดอยู่ตลอดเวลาเพียงแต่ไม่ได้ลงมือทำเท่านั้นเอง

พอกลับมานั่งนิ่งๆบรรยากาศริมน้ำ ฝนตกพรำๆเบาๆ มันทำให้ผมได้รู้ว่าผมอยากมีชีวิตแบบนี้ อยากอยู่ที่ๆมันเงียบๆสงบๆ แต่ก็ต้องมีสังคมเล็กๆที่เค้ายอมรับในตัวของผม ในสิ่งที่ผมเป็น คุยกันเฮฮาตามประสาไปเรื่อยเปื่อย ซึ่งในความเป็นจริงมันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยว่าถ้าเกิดเราย้ายที่อยู่บ่อยๆ ตามหาที่นิ่งๆเงียบๆเนี่ย มันจะมีสังคมแบบนั้นได้อย่างไร ก็ต้องมานั่งทำความรู้จักกันใหม่หมดเลย เล่าเรื่องราวชีวิตของเราซ้ำๆให้เพื่อนหน้าใหม่ฟังอยู่ตลอดเวลา มันก็สนุกนะครับในช่วงแรกๆที่เค้าจะสนใจเราในสิ่งที่เราสื่อออกไป แต่ในระยะยาวแล้ว ผมคิดว่ามันเป็นการสูญเปล่า เราก็แค่ตัวละครตัวนึงเท่านั้นแหละครับที่เข้ามาในชีวิตเค้าเท่านั้นเอง ....

คำถามที่อยู่ในหัวตลอดเวลาคือ เห้ยจะทำอะไรดีนะให้ชีวิตมันมีคุณค่ามากกว่านี้ มันมั่นคงมากกว่านี้พ่อก็เกษียรอายุราชการแล้ว เปลี่ยนหน้าที่ดูแลบ้านเป็นของเราแล้ว ละตอนนี้เราทำอะไรอยู่ ทำไมไม่ทำให้มันดี .... คือคิดน่ะคิด แต่มันไม่ลงมือทำ ผมขี้เกียจผมอยากอยู่นิ่งๆไม่อยากทำอะไร นี่แหละที่มันเป็นปัญหาของผมมากๆ

และตอนนี้ก็เริ่มจะงงละว่าการอัพบล็อคในครั้งนี้ผมจะสื่ออะไร ผมอยากบ่นอะไรเรื่อยเปื่อยเท่านั้นแหละครับ ทุกวันนี้ทำอะไรบ้าง เล่นทวิต เฟส คุยกะพี่ๆในกลุ่ม meetingไปเรื่อย มันดูเหมือนเราไม่ค่อยจะทำประโยชน์กับชีวิตตัวเองหรือครอบครัวเท่าไหร่ ผมอยากจะทำอะไรให้มันดีกว่านี้จังเลย แต่พอจะหยิบจับอะไรขึ้นมามันก็เขวไปทำนู้นทำนี่ คิดนู้นคิดนี่ หรือเรียกอีกอย่างนึงว่าฟุ้งซ่านนั่นเอง มันเรื่อยเปื่อยเกินไป ผมเริ่มเบื่อที่จะเป็นแบบนี้แล้วครับ .... จะทำยังไงอันนี้ก็ยังไม่รู้เหมือนกันฮะ

ลองมานั่งทบทวนเป้าหมาย สิ่งที่อยากทำ ดูดีกว่า ระหว่างเขียนนี้ผมก็คิดไปด้วยแบบ Realtime เลยละกันนะฮะ มันอาจจะน่ารำคาญไปหน่อย 5555

อย่างแรก ผมอยากมีชีวิตที่เป็นอิสระ อยากไปไหนก็ไปอยากทำอะไรก็ทำ
อย่างที่สอง ผมอยากให้ครอบครัวสุขสบาย ไม่ต้องมีข้อจำกัดในการทำกิจกรรม

ที่พูดมาเหมือนจะง่ายนะครับแต่พอเอาเข้าจริงๆเออ จะทำอะไรล่ะ ทำอะไรดี ความรู้ที่มีมันทำอะไรได้บ้าง
คงต้องทำ Action plan ขึ้นมาว่าต้องทำงี้ๆ แล้วจะแก้ไขในส่วนที่ขี้เกียจได้อย่างไร เอาอะไรมาบังคับตัวเองอีก งานอิสระจริงๆแล้วมันไม่อิสระเท่าไหร่ มันต้องใช้พลังกาย พลังใจสูงมากในการบังคับตัวเอง

ผมคิดว่าวันจันทร์ที่ 6 ตุลาคม 2557 นี้จะมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นกับชีวิตผมหลายๆอย่าง
ไว้เดี๋ยวผมจะมาเล่าให้ฟังครับ

You Might Also Like

0 comments

instagram

ผ ล ง า น

ผ ล ง า น
ติดตามผมได้ที่ Flickr เลยครับ